| บ๊วยดอง...ต่าย....'s profilenuvan_katai's spacePhotosBlogLists | Help |
|
March 11 โอกาส
November 18 หนาที่3ว่าง...รึเป่า..จิงๆๆแล้วก้ไม่ได้ว่างมาก...แต่พยายามคิดว่าตัวเองว่างไว้ก่อน เวลาว่าง...มันดีเน้อะ....ว่ามั้ย.. ข้อดีของเวลาว่าง....1.ทำอารายก้ได้ที่อยากทำ 2.คิดอารายก้ได้ที่อยากคิด 3.เพ้ออารายก้ได้ที่อยากเพ้อ... 4.ฝันอารายก้ได้ที่อยากฝัน(ประเภทฝันกลางวันไรงี้)555+++(ฝันถึงใครก้ได้ทีถ้าอยากฝัน...) 5.มันไม่เหนื่อย เพราะมันไม่ต้องรีบ... คนบางคนก้อยากมีเวลาว่างมากมาย....(คนที่ไม่มีเวลาว่างไง) แต่สำหรับคนบางคนแล้ว....เวลาว่าง(มากไป)...มันก้ไม่ใช่ข้อดีเลย....มันกลับเป็นข้อเสียอีกต่างหาก เราว่านะทุกอย่างมันอยู่ที่มุมมอง... เวลาว่างก้เหมือนกัน.... ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์...แอย่าลืมแปรงฟันก่อนนอนนะจ้ะ ป.ล.เรื่องทุกเรื่องมันขึ้นกับมุมมองจิงๆๆนะ...หัดเป็นคนมองหลายๆๆมุมไว้....ก้ดีนะ...จิงมั้ย
November 10 หน้าที่สอง
สำหรับคนที่ยังไม่เห็นต่ายแว่นเหลืองก้รีบๆๆมาดูซะนะ....(เอ๋หรือว่าช้านต้องไปให้พวกแกดู).....แต่มันอาจจาช้าหน่อยนะไม่ค่อยได้เข้าเมืองอะคะ.....คือเมื่อเทอมที่แล้วใส่เเว่นแดงไง.....คาดว่ายังมีอีกหลายคนยังไม่ได้เห็นเเว่นแดงของเราเลยใช่มั้ย....เป็นความผิดนู๋เองที่ไม่ได้ยื่นหน้าไปให้เพื่อนๆๆเห็น...ขอโทดนะ...ที่จาเล่าคือเเว่นเเดง...มันเป็นตำนานไปแล้วแหละ...เหอะๆๆไม่มีเเว่นแดงอีกแล้ว.....เพราะอารายนะหรอ....ก้โดนขูดสีแดงออกหมดแล้วอะ...เด๋วๆๆเพื่อนๆๆอาจจางง...ขูดออกไมวะ...คือมันเป็นการเข้าใจผิด....แกรสื่อสารแบบผิดๆๆ...และความโก๊ะของนู๋เองแหละ เอ้ออ...เรื่องมันมีอยู่ว่าอยากได้เเว่นไหม่....เลยไปเดินดูเเว่นไงแล้วก้ไปร้านประจำแหละ...ไปถึงก้เดินดูๆๆพี่เจ้าของร้านเค้าก้ทักว่าน้องแว่นน้องมันดูถลอกเยอะจังมันดูขรุขระไหนมาเด๋วพี่ทำให้....เราก้ถอดเเว่นให้เค้าไง...แล้วก้ไม่สนใจมันอีกเลยเดินเลือกแว่นไปเรื่อยๆๆหันกลับมาอีกที....... โอ้ว!!!!!!!พระเจ้าช่วยกล้วยหักมุข......แว่นตู.....คือพี่เค้ากำลังขูดๆๆกรอบสีแดงออก....ขูดไปครึ่งแว่น...แล้วส่งคืนมาให้.....เอ่ออีต่ายพูดไม่ออกเลยทีเดียว...เพราะบอกเค้าเองว่า...ทำเลยพี่......เฮ้อออ.....ไอ้ที่กะว่าจาไปเดินดูแว่นใหม่เฉยๆๆเลยต้องซื้อเเว่นใหม่เลยทีเดียว....เท่านั้นยังไม่พอคะเพื่อนๆๆ...พี่เค้าขูดสีแดงออกแค่ครึ่งเดียวแล้วส่งคืนให้....เค้าบอกว่านี่น้องแบบนี้เลยสวยดี เทรนมากๆๆ....คะเทรนมากคะ...อึ้ง...พูดไม่ออก....555++สรุปวันนั้นต่ายก้ใส่แว่นที่แดงครึ่งเดียวกลับบ้านด้วยอาการ งงๆๆเอ่อ...กูทำไรลงไปเนี่ย...แล้วกลับมาขูดสีแดงต่อเองจนหมด.....เฮ้อ...นี่แหละน้า...จุดจบของแว่นแดง....555++จบคะจบเรื่องแว่นแดง.....................แต่มีอีกเรื่องที่จาเล่าให้ฟัง......คือเราได้เมลฉบับนึงอะแต่เราไม่ได้ส่งต่อให้พวกแกหรอกแต่จาเอามาเล่าให้ฟัง.....ชื่อเมลบอกว่าเตือนเพื่อน ญาติ แฟนสาวด้วยนะ....ใรนเมลมีรูป....ผู้หญิงที่ถูกแอบถ่ายขณะเข้าห้องน้ำ...ที่สตาร์บัค ธ.กสิกร สยามสแควร์....เราเห็นรูปแล้วแบบตกใจมากๆๆเห็นหน้าชัดโคด....เป็รูปนักเรียนบ้าง...นักศึกษาบ้าง(คือเห็นชุด และเข็ม)....เป็นรูปผู้หญิงกำลังทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ....เห็นแล้วสลดมากๆๆพวกแกทั้งหลายที่จนเวียนอยู่แถวสยามจาเข้าห้องน้ำก้เช็คดูดีๆก่อนนะ....เป็นห่วงหวะมากๆๆมันแบบใกล้ตัวมากๆๆเลยนะ....เออแล้วเหตุผลที่เราไม่ส่งเมลต่อให้พวกแกเพราะเราว่ารูปมันเห็นหน้าผู้เสียหายชัดมากอะ..เราว่ายิ่งส่งต่อเค้าก็ยิ่งเสียหาย...เราเลยเลือกที่จามาเล่าให้พวกแกฟัง...แทน...บางคนอาจจารูเรื่องนี้แล้วเพราะเราว่ามันก้เป็นtopicอยู่ในตอนนี้...ก้เตือนๆๆเพื่อนและคนรอบๆๆตัวต่อด้วยนะ....แล้วก้ดูแลตัวเองดีๆๆด้วยนะเพื่อนๆๆที่น่ารักทั้งหลาย....คิดถึงพวกแกมากๆๆนะ....October 28 หน้าแรกเอาที่มาของเปซว่างๆๆนี้ก่อนดีมั้ย
เพราะหลายคนอาจสงสัย
ทำไมอยู่ดีๆทำไมเพิ่งคิดจามาทำสเปซกับเค้า
จิงๆๆแล้วมันบังเอิญ จิงๆๆนะเรื่องของเรื่องคือบอลมันให้เข้าไปเม้นสเปซให้แต่ด้วยความฉลาดหลักแหลมของอีต่าย ทำไงไม่รุ้กลายมาสเปซหน้านี้แหละค่า555+++
ไร้สติมากๆๆเอิ้กๆๆ แล้วพอมีหน้าสเปซขึ้นมาเลยคิดจาทำไรบ้าง แต่คะแต่ทำไม่เป็นอยู่ดี...นะ..รูปก้ใส่ไม่เป็นหวะ ทำไงดีใครอยากเห็นรูปรีบๆๆมาสอนด่วน555+++
อ่านสเปซของเพื่อนมานาน..มาเขียนเองก้เขิลนะเนี่ยพูดจิง..ไม่รุจาเขียนไรดี...แต่เอาเหออะรับรองว่าความเพ้อเจ้อจะไม่ทำให้อีต่ายว่างนานหรอก ลองมีสเปซกับเค้าสักทีคง
มีอารายมา
เล่าให้เพื่อนๆฟังบ้างละนะ
นั่งคิดไปคิดมาเราว่าสเปซนี่ก้ดีนะ...เวลาเราเข้าไปอ่านสเปซเพื่อน..เวลาอ่านตัวอักษรที่พวกแกเขียนมันก้คิดถึงอะ..ถึงแม้เหตุการณ์ที่พวกแกเล่าๆๆมาเราจาไม่ได้อยู่ด้วย...แต่
มันก้รุสึกได้ถึงตัวพวกแกที่ช้านคิดถึง
เอาเป็นว่าถ้าพวกแกได้เข้ามาอ่านสเปซเน่าๆๆของช้านก้ช่วยคิดถึงช้านด้วยนะ...
สำหรับหน้าแรกพอแค่นี้ก่อนนะ...เพราะมันคือหน้าแรก....อยากรุว่าหน้าต่อไปมีอารายก้คอยต่อไปไว้จามาเขียนให้อ่านนะคะ...
|
|
|